Turystyka, która inspiruje – Treść Folderu

Opublikowano: 4 stycznia 2015

Folder turystyczny Gmina Bartoszyce

Gmina Bartoszyce – bogactwo kultury, piękno przyrody, szacunek dla ziemi…

Szanowni Państwo Mam zaszczyt i przyjemność zaprezentować gminę Bartoszyce – gminę wyjątkową, wartą odwiedzenia. Każdy, kto marzy o ciszy i spokoju powinien tu przyjechać. Miłośnicy wycieczek pieszych, rowerowych lub konnych podziwiać mogą malownicze okolice polskiej wsi. Skaliste brzegi Łyny oraz piękne krajobrazy widziane z kajaka zachwyca każdego. Duże kompleksy leśne to raj dla myśliwych i grzybiarzy.

Wędrując Europejskim Szlakiem Bociana Białego podziwiać można wsie, w których zamieszkuje niemal tyle bocianów, co ludzi. Wysoka, jakość środowiska, czyste i niepowtarzalna przyroda sprawiają, że gmina Bartoszyce jest malownicza krainą.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej małej ojczyzny i odkrycia pięknych zakątków Warmii.

Położenie gminy

Gmina Bartoszyce o powierzchni 428,00 km2, leży w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego w powiecie bartoszyckim. Spośród 110 miejscowości
Wchodzących w skład gminy – 58 to wsie. Gmina okala swoim terenem Gminę Miejską Bartoszyce. Od Zachodu graniczy z gminą Górowo Iławeckie, od południa z gminami Lidzbark Warmiński i Kiwity (powiat lidzbarski) oraz Bisztynek, zaś od wschodu z gminą Sępopol. Północna granica gminy stanowi granicę państwową z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej. Przejście te jest szczególnie istotne, gdyż stanowi nie tylko granice polski z Rosją, lecz od 2004 r. stało się zewnętrzną granicą Unii Europejskiej. Przez Bartoszyce i pobliskie przejście graniczne w Bezledach wiedzie najkrótsza droga z Warszawy przez Olsztyn do Kaliningradu – dawny szlak bursztynowy.

Walory krajoznawcze

Rzeka Łyna

Największą rzeką regionu jest Łyna. Płynie z południowego zachodu na północny wschód przez Bartoszyce do Sępopola, skąd bardziej zdecydowanie ku północy do granicy Państwa. Łyna płynie naturalnym obniżeniem pokonując w górnym i środkowym biegu szereg przeszkód w postaci wzgórz morenowych, poszerza swoją dolinę w dolnym biegu (w granicach państwa polskiego). Charakterystycznymi cechami Łyny jest meandrowanie (powstaje w wyniku erozji bocznej, dzięki czemu tworzą się w krajobrazie stromo opadające brzegi – np. w okolicach Perkujek tzw. skałki). Zjawisko meandrowania oraz różnorodny charakter każdego odcinka rzeki powodują, że spływ kajakowy Łyną zachwyci każdego miłośnika przyrody. Trasa kajakowa rozciąga sie na długości ok 23 km. Stanica woda na rzece Łynie znajduje się w miejscowości Perkujki (ok 8 km od Bartoszyc), to właśnie nieopodal tego miejsca znajdują się malownicze skałki. Następna stacja zagospodarowana jest w Bartoszycach, kolejny postój czeka w Szylinie Małej. Można tu bez problemu przybić do brzegu i sucha noga wyjść na ląd. Następne miejsce do wodowania znajduje się w Szylinie Wielkiej, odległej o ok. 1 km od poprzedniej stanicy. Kolejny punkt na szlaku jest w Sępopolu, stamtąd dopłynąć można do ostatniego przystanku na rzece Łynie znajdującego się w Stopkach.

Corocznie w sierpniu na rzece Łynie organizowany jest spływ kajakowy im. Jana Pawła II. Na jego trasie, przy kapliczce w Perkujkach, odprawiana jest msza święta kajaku. Przy kapliczce posadzono również świerk istebianski wyhodowany z nasiona, które pobłogosławił Ojciec Święty Benedykt XVI w czasie pielgrzymki do polski (26 maja 2006 r.).

Ścieżka dydaktyczna „Dębowy Las”

Ścieżka znajdująca się na terenie Leśnictwa Czarny Las przy drodze Galiny-Krawczyki, 200 m od drogi krajowej nr 55 i wsi Galiny. Przebiega przez las, który charakteryzuje się wielką różnorodnością gatunków drzew, krzewów i roślin runa. Trasa rozpoczyna się na parkingu leśnym i biegnie wzdłuż brzegu rzeki pisy. Na trasie zachwycają wiekowe dęby szypułkowe, lipy i potężne buki. Tablice tematyczne informują o zjawiskach w lesie i gospodarce leśnej. W połowie trasy usytuowano miejsce do odpoczynku, zadaszone stoły z ławkami oraz miejsce na ognisko.

Zostawiając samochód na przygotowanym w pobliżu parkingu można przejść do oznaczonej trasie najciekawszą część lasu. Na długości 1,2 km rozciągają się wspaniałe i niepowtarzalne krajobrazy. Wzdłuż trasy rozstawione są tablice informacyjne, z których możemy dowiedzieć się o roślinności występującej w lesie, poszyciu bogatym w maliny i jeżyny, urozmaiconym runie leśnym obfitującym w różnorodne kwiaty kwitnące przez cały sezon wegetacyjny.

Szlak Bocianich Gniazd

Obszar Natura 2000 „Ostoja Warmińska” jest położony w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego i ciągnie się pasem wzdłuż granicy państwowej z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej. Ponad połowa obszaru jest położona na Równinie Sępopolskiej, obszar obejmuje również całość Wzniesień Górowskich. W jego granicach znajduje się Warmińsko-Mazurski Szlak Bociani, który rozciąga się na terenach gmin: Górowo Iławeckie, Bartoszyce, Sępopol oraz poza granicami powiatu na terenie gminy Barciany i Srokowo. Przez teren gminy Bartoszyce przebiega europejski Szlak Bociana białego, a miejscowość Lejdy to jedna z większych kolonii tego ptaka. Okolice wsi są doskonałym miejscem do zakładania gniazd. Liczne oczka wodne, śródpolne bagienka, łąki, pastwiska, zapewniają bocianom obfitość pożywienia.

Torfowiska źródliskowe

Torfowiska źródliskowe stanowią rzadką i bardzo interesującą odmianę torfowisk niskich. Równina Sępopolska stanowi nieckę wypełnioną iłami zastoiskowymi i glinami moreny dennej. Taka budowa geologiczna powoduje, że wody z poziomów wodonośnych pod nieprzepuszczalną warstwą glin i iłów wykazują znaczne ciśnienie artezyjskie. W miejscach naturalnego wypływu tych wód wykształciły się torfowiska źródliskowe. Jedno z nich położone jest między Sokolicą a Spurglami, drugie zaś na południowym wschód do Spurgl. Pierwsze reprezentuje dobrze wykształcony typ kopułowy i składa się z dwóch osobnych pagórków, wzniesionych ok. 7 m. nad płaską powierzchnię otaczających terenów. Kopulaste pagórki zbudowane są z torfu szuwarowego oraz specyficznej źródliskowej gytii wapiennej. Wierzchołki kopuł porasta prawie wyłącznie trzcina pospolita. Torfowiska uznano za użytki ekologiczne obszarów torfowisk źródliskowych „Sokolica” i „Spurgle”. W gminie zarejestrowanych jest kilkadziesiąt pomników przyrody, są to główne okazy dębu, lipy, modrzewia, jesionu i wiązu. Większe skupiska tych długowiecznych drzew występują w miejscowościach: Osieka, Kinkajmy, Krawczyki, Sędławki, Łabędnik, Łojdy. Pojedyncze okazy oglądać możemy w miejscowościach: Ciemna Wola, Galiny, Dębiany.

Jezioro Kinkajmskie

Największym jeziorem w gminie jest jezioro Kinkajmskie o powierzchni 95, 5 ha i objętości 902,1 tys. m3. Chociaż nie jest to duże jezioro, do jakiego przyzwyczajeni są turyści na Warmii i Mazurach, to w powiecie bartoszyckim nie ma większych. Miłośnicy kąpieli wodnych przyjeżdżają do Kinkajm ochłodzić się w upalne dni. Zwolennicy ornitologii mogą podziwiać liczne ptactwo wodne występujące nad tym jeziorem

Zespół Pałacowy Galiny

Zespół Pałacowy Galiny jest pięknie położony na wzniesieniu w otoczeniu parku o kompozycji krajobrazowej w zakolu rzeki Pisy (prawy dopływ Łyny), ze spiętrzeniami wody tworzącymi stawy. Zespół ten jest jednym z najpiękniejszych zakątków gminy Bartoszyce.
Majątek ziemski w latach 1486-1945 r. należał do rodziny von Eulenburg. Najstarsza część pałacu zbudowana została przez Botho von Eulenburga (1549-1629) w XVI w. Przebudowę neogotycką z połowy XIX w. usunięto w 1921 r., odtwarzając dwór według dawnego wzoru. Dziedziniec odbudowany jest w kształcie litery U. Wewnątrz budynków zachowały się późnogotyckie sklepienia.
Odrestaurowany pałac służy dziś gościom apartamentami i salą konferencyjną w starej powozowni połączonej ze słoneczną oranżerią. Pałac o unikalnej architekturze otacza starannie zrewaloryzowany park, rozdzielony na dwie części rzeką Pisą. Ścieżki, łąki i altany w uroczych zakątkach, spiętrzenia wody na rzece, stawy z wyspami i bogactwo roślin zachwycają spacerujących.
Sąsiadujący z pałacem zabytkowy folwark to zespół budynków z czerwonej cegły, rozłożonych wokół dziedzińca z malowniczym stawem pośrodku. Znajduje się tu spichlerz z wieżą zegarową mieszczący obecnie dwupoziomową restaurację, starą kuźnię, w której odbywają się biesiady przy ogniu płonącym w kowalskim piecu oraz odrestaurowane stajnie na kilkadziesiąt koni. Posiadłość Galiny to także 200 ha łąk i pól otoczonych potężnymi lasami. Teren ten, przecięty korytem niewielkiej rzeki Pisy, skrywa wiele zacisznych dolin, porośniętych bujnie wąwozów i malowniczych stawów pełnych ryb. Łagodne wzgórza, pokryte soczystą trawą, to wymarzone miejsce do konnych i pieszych spacerów oraz wycieczek rowerowych. Sielską urodę krajobrazu dopełniają pasące się na pastwiskach konie.

Pałac Biały Książe

Pałac położony jest na obrzeżach wsi Osieka ok. 4 km na południowy zachód od Bartoszyc, nieopodal drogi krajowej nr 51 na odcinku Bartoszyce – Lidzbark Warmiński.
Pałac wzniesiono w stylu itaianizujacym (włoskim) najprawdopodobniej w 1861 r. Taka data widnieje na kamieniu podmurówki wieży, lecz nie wiadomo, czy jest to data rozpoczęcia czy zakończenia budowy. Znajduje się tam również nazwisko i inicjały O.V. Printz, oznaczające prawdopodobnie architekta bądź też pierwszego właściciela majątku. W 1993 przeszedł w prywatne ręce i pod okiem konserwatora zabytków przeprowadzono w nim niezbędne remonty oraz rewaloryzację otaczającego go parku. w 2000 r. Pałac Biały Książę 1861 otrzymał nagrodę Generalnego konserwatora Zabytków w konkursie „Zabytek zadbany”. Aktualnie znajduje się tam trzygwiazdkowy hotel wraz z restauracja i prywatną kolekcją starych maszyn rolniczych.

Zespół pałacowy składa się z pałacu i parku wraz z trzema stawami, który rozciąga się od drogi w kierunku północnym, a sam pałac usytuowany jest na jego skraju pomiędzy parkiem a kompleksem gospodarczym. Cały zespól założony jest na planie zbliżonym do czworoboku i został wzniesiony z cegły otynkowanej na biało. Budowa jest jednokondygnacyjna o nieregularnej bryle ze skrajnymi obustronnymi dwukondygnacyjnymi ryzalitami. w narożniku południowym, od strony głównego podjazdu i drogi, znajduje się trójkondygnacyjna kwadratowa wieża nakryta czterospadowym dachem. Ryzality, podobnie jak wieża, ozdobione są arkadowym gzymsem. Okna pałacu są zamknięte odcinkowo i półkoliście w nadłęczach także częściowo zdobione gzymsem.

Odrestaurowany budynek fascynuje niepowtarzalna atmosfera oraz urzeka pięknem architektury. To szczególne miejsce, które zapewnia odpoczynek w ciszy i spokoju.

Pałac w Tolko

Pałac znajduje się w miejscowości Tolko w otoczeniu starego parku i kilku stawów przy drodze Bartoszyce – Górowo Iławeckie. Pałac w stylu barkowym z końca XVII w., wybudowany na planie prostokąta z dwoma ryzalitami. Pierwszymi właścicielami pałacu był ród von Tettau. Nad wejściem znajduje się katusz herbowy. Boczne przybudówki pochodzą z XIX w. Po 1925 r. pałac był użytkowany przez PGR. Gruntownie był odrestaurowany w latach 1983 – 1987. Jest to budynek murowany, tynkowany, dwutraktowy, dwukondygnacyjny. Od strony podjazdu posiada trzy ryzality o boniowanych narożnikach i skromnych szczytach barokowych. w elewacji ogrodowej taras z półkolistymi schodami do ogrodu, w późniejszym czasie wzniesiono tu ażurową, drewnianą werandę. Nad wejściem znajduje sie ryty w kamieniu kartusz z herbem rodowym. Pałac obecnie stanowi własność prywatną.

Pałac w Lejdach

Pałac von Negenbornów wraz z zespołem parkowym jest położony we wsi Łojdy (niemiecka nazwa Loyden). Wybudowany został w 1877 r. w stylu neoklasycystycznym jako siedziba rodu von Negenborn. Pałac położony jest na obrzeżach wsi Łojdy, ok. 4 km na północny zachód od Bartoszyc przy lokalnej drodze prowadzącej do wsi, nieopodal drogi krajowej nr 51 na odcinku Bartoszyce – Bezledy.
Pałac został wzniesiony w miejscu starszego dworu z XVIII w. Zarządzali oni pałacem aż do 1945 r., a majątek przejęli od osiadłej tu w XVII w. mazurskiej rodziny Myśętow. Pałac i samo założenie pochodzi z czasów von Negenbornów, którzy w majątku hodowali słynące z wydajności krowy mleczne. W pierwszej ćwierci XX w. do pałacu dobudowano prostopadłe od strony zachodniej skrzydło. Po II wojnie światowej mieściły się w nim biura i mieszkania pracowników PGR-u. W końcu lat 80. ubiegłego stulecia pałac gruntownie modernizowano, jednak jego konserwację przerwano. Od 2000 r. pozostaje w rekach prywatnych, a nowym właściciel wyremontował pałac i zadbał o jego otoczenie. Obecnie zarówno sam pałac, jak i otaczający go park utrzymane są bardzo dobrym stanie, a całość otoczona jest płotem.

Pałac w Łabędniku

Zespół pałacowo-parkowy z dużą częścią gospodarczą i wieś usytuowane przy drodze Bartoszyce- Kętrzyn, w odległości 13 km na południowy zachód od Bartoszyc. W źródłach pojawia się rycerz Feichter jako właściciel dóbr w roku 1484, a następnie ród von Kannacher, któremu w 1537 r., dobra w Łabędniku w lenno nadał Książę Albrecht. Przy tej rodzinie Łabędnik pozostawał do roku 1686, nic jednak nie wiadomo o tym, czy wznieśli tu siedzibę. Lepiej znaną historię majątku rozpoczyna przedstawiciel znanego rodu arystokracji pruskiej- niejednokrotnie związanego z historia i kultura polska- Friedricha von der Groebena, który kupił Łabędnik w 1694 r. Własnością von der Groebenów dobra w Łabędniku pozostały do 1945 r. Friedrich von der Groeben około 1670 r. zaciągnął się do polskiej armii koronnej, gdzie szybko awansował, by w 1683 r. dowodzić oddziałem jazdy w bitwie pod Wiedniem. Jako zdobycz wojenną posiadł namiot jednego baszów tureckich, przechowywany w pałacu w Łabędniku, skąd w 1903 roku na życzenie cesarza, przewieziony został do Arsenału w Berlinie. W 1693 roku król Jan II Sobieski mianował Friedricha von der Groebena generałem lejtnantem, dowódca wojsk cudzoziemskich. Dopiero po śmierci króla i zakończeniu wojny z Turcją von der Groeben powrócił do Prus. Wkrótce z zakupionych wcześniej majątków, w roku 1711 utworzył cztery majoraty, były to: Nowa Wioska, Łodygowo oraz Ponary i Łabędnik. Majątki te zapisał swoim czterem bratankom. Właścicielem Łabędnika został Wolf Sebastian von der Groeben. Prawdopodobnie w tym czasie ukończona została budowla pałacu w Łabędniku. W zwieńczeniu głównego portalu zachował się kartusz herbowy, jakby wycięty i przeniesiony tu z wcześniejszej budowli, z napisem FUNDATIO GROBENIANIANA ANNO 1712. Data ta zapewne oznacza ukończenie budowy pałacu, nieznany jest jednak jego wygląd, obecna bryła pałacu pochodzi bowiem z przebudowy, jaka miała miejsce w 1861 r. W przypałacowym parku znajduje się kamień upamiętniający dwóch braci przedwojennego właściciela majątku, który zginęli podczas I wojny światowej we Francji. Na kamieniu znajduje się wyryta inskrypcja w języku niemieckim: Zur Erinnerung Hans u. Joachim v. d. Groeben gefallen in Frankreich am 27.8. u. 25.7.1918, co oznacza: Dla upamiętnienia Hansa i Joachima v. d. Groeben poległych we Francji 27.8. i 25.7.1918 roku. Pałac obecnie stanowi własność prywatną.

Kościół w Galinach

Gotycki kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, wybudowany ok. 1388 r. (proboszcz wymieniany już w 1372), powiększony w 1466, wieża wybudowana ok. 1500r. W 1726 r. Botho Henryk Eulenburg ufundował nad zakrystią bibliotekę, która w XIX w. liczyła kilka tysięcy tomów – portret fundatora znajduje się w muzeum w Kętrzynie, namalowany na blasze. Kościół był częściowo przebudowany w latach 1856-1857. Ołtarz główny z 1744, wykonany przez snycerza Boüberta z Bartoszyc. Cennym zabytkiem jest manierystyczna ława kolatorska z ok. 1600r., zamówiona przez Botho Eulenburga (zm. 1629) i jego żonę Elżbietę z Truchsessów von Waldburg (zm. 1611). W kościele znajduje się płyta nagrobna małżeństwa Elżbiety i Botho Eulenburgów z 1629 r. oraz Salomona von Kanitza z 1680. Stalle z przełomu XVI i XVII w., epitafium pastora Friedenhausa z 1740r. Gotycki kościół w Galinach koło Bartoszyc od wieków góruje nad wsią. Zbudowany z cegły i kamienia. Wokół niego spoczywają dawni mieszkańcy. Pozostały po nich czarne żeliwne krzyże.

Kościół w Łabędniku

Jest kościołem gotyckim. Zbudowano go najprawdopodobniej w wieku XIV. Korpus kościoła od południa zakończony jest kruchtą ze szczytem schodkowym, od północy zaś kaplicą grobową von Groebenów, krytą kopulastym dachem blaszanym, dobudowaną w XIX wieku. W partiach dolnych za budulec posłużyły polne kamienie, w partiach górnych cegła. Jest to kościół orientowany, salowy, bez wydzielonego prezbiterium, z wieżą po stronie zachodniej, do połowy wbudowaną w korpus kościoła. Ołtarz przykryto dachem siodłowym, poprzecznym do osi budynku. Ołtarz główny odnowiono w roku 1871. Ambona pochodzi z roku 1649, stalle z przełomu XVII i XVIII stulecia. W niszy pod muszlą stoi na cokole z herbem i konsolami naturalnej wielkości w zbroi i peruce pomnik Fryderyka von Groebena.

Kościół w Rodnowie

Kościół w Rodnowie powstał w XIV wieku, a przebudowano go ponownie w 1619r. Wieżę obaloną przez orkan w 1818r. wzniesiono po raz wtóry w 1819r. Kościół jest cennym zabytkiem architektury, jest to kościół orientowany. murowany z kamieni polnych i cegieł. Wieża znajduje się po stronie zachodniej. Wnętrze tynkowane, kryte stropem z ornamentem stiukowym. Ołtarz rzeźbiony warsztatu Jana Pfeffera połączony był kiedyś z amboną. Olejny obraz Ukrzyżowanie pochodzi z XVII wieku.

Kościół w Sokolicy

Zbudowany w połowie XIV stulecia. jest to kościół w stylu gotyckim, wybudowany z cegły układanej w wiązania wendyjskie i polskie, orientowany, salowy, bez oddzielnego prezbiterium, z wieżą od strony zachodniej. Ołtarz główny, rzeźbiony w drewnie jest dziełem Joachima Pfeffera i pochodzi z roku 1681. Obrazy olejne ołtarza głównego pochodzą także ze schyłku XVII stulecia. Najwartościowszym wszakże jest piękny gotycki tryptyk ołtarzowy, polichromowany, pochodzący z ok. 1420 roku. Rzeźby tryptyku zdradzają dobry warsztat rzeźbiarski związany prawdopodobnie z pracownią gdańskich mistrzów.

Kościół w Wojciechach

Wymieniony w dokumentach po raz pierwszy w roku 1498. W roku 1527 uległ on zniszczeniu, po czym odbudowano go jeszcze w XVI stuleciu. Przebudowany został w roku 1655. W roku 1720 przebudowano kruchtę, w 1751 wieżę, a w 1869 zakrystię.

Jest to kościół orientowany, murowany z kamienia polnego i cegły, tynkowany. Kamienna misa chrzcielna pochodzi z XV wieku. Ołtarz główny i ambona wyszły z gdańskiego warsztatu J. H. Meissnera w 1735 roku, a wykonane zostały z inicjatywy i na koszt Gotfryda Eliasza von Kreytzena.

 

Zakończenie

Zapraszamy Państwa do odwiedzenia malowniczej ziemi warmińskiej. Każdy kto szuka możliwości wypoczynku w ciszy i spokoju odnajdzie to z pewnością w naszej gminie. Czekają na Państwa przemili gospodarze, którzy przygotowali miejsca noclegowe w swoich pensjonatach oraz gospodarstwach agroturystycznych. U większości z nich można uczestniczyć w pracach polowych, obserwować zwierzęta, skosztować mleka prosto od krowy, wypróbować wspaniałe domowe wypieki, staropolskie potrawy.

Baza obiektów agroturystycznych i hoteli

Zespół Pałacowy i Folwark w Galinach
Adres: Galiny 110, 11-214 Galiny
Telefon:89 761 21 67
Email: pensjonatgaliny@palac-galiny.pl
Strona internetowa: www.pałac-galiny.pl

Hotel Biały Książe 1861
Adres: Osieka 3 11-200 Bartoszyce
Telefon:89 262 62 66
Email: suberlak@wp.pl
Strona internetowa: www.balyksiaze.pl

Dworek Dębówko
Adres: Dębówko 1, 11-200 Bartoszyce
Telefon:89 762 23 07
Email: debowko@poczta.fm
Strona internetowa: www.dworekdebowko.pl

Pensjonat Napoleon
Adres: Dąbrowa 17, 11-200 Bartoszyce
Telefon:89 764 34 59

Pensjonat pod gruszą
Adres: Wola 2, 11-200 Bartoszyce
Telefon:89 762 60 14

Gospodarstwo Agroturystyczne Mimoza
Adres: Krawczyki 2, 11-200 Bartoszyce
Email: graplast@op.pl
Strona internetowa: www.agroturystyka.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Zielona Zagroda
Adres: Polęcze 25, 11-200 Bartoszyce
Telefon:608 463 824
Email: zielonazagroda@op.pl
Strona internetowa: www.zielonazagroda.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Janina Hadała
Adres: Worgielity 10, 11-200 Bartoszyce
Telefon:89 761 57 44
Email: janina_hadala@o2.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Izabela i Robert Huszcza
Adres: Kiersity, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 761 55 65
Email: huszcza@op.pl
Strona internetowa: www.huszcza.republika.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Helena i Remund Balińscy
Adres: Wajsnory, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 761 57 08
Email: pawel.balinski@o2.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Helena i Adam Kupniewscy
Adres: Perkujki 4, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 762 39 29

Gospodarstwo Agroturystyczne Zenon Kuźmowicz
Adres: Bezledy 59, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 761 60 58

Gospodarstwo Agroturystyczne Henryk Markowski
Adres: Dąbrowa 57, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 764 64 70

Gospodarstwo Agroturystyczne Radoslaw Patecki
Adres: Leginy, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 764 34 66
Email: represja@o2.pl

Gospodarstwo Agroturystyczne Zofia Pażuś
Adres: Krawczyki 56, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 762 23 58

Gospodarstwo Agroturystyczne Helena Tomczyk
Adres: Galiny 83, 11-200 Bartoszyce
Telefon: 89 761 22 94
Email: zygmunttomczyk@wp.pl

 

Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 – 2013